“Ταΐζοντας τον λύκο της συνεργασίας: Πώς δημιουργώ ασπίδα προστασίας ως γονιός, όταν υπάρχουν συγκρούσεις με τους συμμαθητές;”
“ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟΝ ΕΧΩ ΦΙΛΟ ΑΛΛΟ ΠΙΑ, ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ, ΠΑΛΙ;!”
“ΔΕ ΘΑ ΤΗΣ ΜΙΛΗΣΩ ΞΑΝΑ!”
Στις 20 Φεβρουαρίου του 2026, 12 γονείς και κηδεμόνες της Γ τάξης, μαζί με τον εκπαιδευτικό Κουτσιμανή Θεόδωρο , μαζεύτηκαν για δύο διδακτικές ώρες στη ζεστή αίθουσα της Γ τάξης και με την καθοδήγηση της κ. Κασσεροπούλου, ψυχολόγου της σχολικής μονάδας μας, μίλησαν για τις συγκρούσεις των παιδιών.
Αρχικά, η ομάδα των γονέων -κηδεμόνων συζήτησε την αναπτυξιακή σημασία των συγκρούσεων στην ηλικία των 7-10 ετών και τα κρυφά μηνύματα που μεταφέρουν για τα ίδια τα παιδιά.
Στη συνέχεια, χωρίστηκαν σε δυο μεγάλες ομάδες και αναζήτησαν φράσεις και λέξεις
1) Βοηθούς: που βοηθάνε τα παιδιά να ανοιχτούν και να διαχειριστούν την σύγκρουση ενεργά,
2) Βέλη: που κλείνουν τα παιδιά, δημιουργούν πόλωση σε ρόλους θύτη-θύματος και τελικά αποθαρρύνουν την συνεργασία .
Μας έδειξαν με ζωντανό παράδειγμα τι καταφέρνουν όταν οι γονείς γίνονται μια ομάδα και ΣΥΝ-εργάζονται!
VS
Προβληματίστηκαν πάνω στην βοηθητική αντιμετώπισή τους όταν τα παιδιά τους φέρνουν καβγάδες και παράπονα για τους συμμαθητές τους και εξερεύνησαν τα βήματα που βοηθάνε στην εκμάθηση δεξιοτήτων επίλυσης συγκρούσεων.
Την δεύτερη ώρα στο σκηνικό προστέθηκαν και τα παιδιά μας, οι μαθητές της Γ! Σε κύκλο, στις αγκαλιές των γονιών-κηδεμόνων τους, πήραν από μία σερπαντίνα και την απελευθέρωσαν ξεφυσώντας δυνατά. Μαζί με καρναβαλική μουσική κινήθηκαν στον χώρο , σπάζοντας δυάδες και δημιουργώντας διαφορετικές χορευτικές κινήσεις εναλλάσσοντας ζευγάρια!
Μετά τον χορό και τα γέλια, σειρά είχε η σκέψη. Στην ασφάλεια του δικού τους ανθρώπου, σκέφτηκαν ποιες λέξεις “ταΐζουν” τον λύκο της συνεργασίας στην τάξη τους και τις έβαλαν σε κοινό χαρτόνι , μαζί με κομμάτι της σερπαντίνας τους!
“ΑΓΑΠΗ, ΣΕΒΑΣΜΟΣ, ΓΕΝΝΑΙΟΤΗΤΑ, ΗΡΕΜΙΑ, ΟΜΑΔΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΦΙΛΙΑ” ήταν κάποιες από τις βασικές τροφές που μας φέραν!
Κλείσαμε με ένα ηχηρό μήνυμα που φωνάξαμε όλες και όλοι μαζί σαν μια φωνή και υπόσχεση:
“Στην τάξη μας κανείς, καμία δεν περισσεύει!
Όλοι επηρεάζουμε!
Όλοι μαθαίνουμε!”
Και είναι επιλογή μας τί και με ποιον τρόπο αποφασίζουμε να μάθουμε στα παιδιά μας. Εν τέλει, ποιον λύκο ταΐζουμε; Της κατηγορίας και του αποκλεισμού ή της φροντίδας και της συνεργασίας;
Σας ευχαριστούμε για την ενεργό παρουσία!